H είσοδος στο λιμάνι της Ύδρας έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό, μια περίπου παγκόσμια πρωτοτυπία. Η εικόνα του αμφιθεατρικού της οικισμού είναι διαχρονικά απαράλλακτη. Τι κι αν κοιτάξεις  υδατογραφία του τέλους του  18ου αιώνα, τι κι αν κοιτάξεις  γκραβούρα ή χαλκογραφία του 19ου αιώνα, τι κι αν κοιτάξεις  φωτογραφία στις αρχές ή στα τέλη του 20ου. Πάντα θα δείς την ίδια μαγική,  μοναδική εικόνα της υπέροχης Ύδρας.
Έχω φθάσει λίγα λεπτά στην Ύδρα και το καθαρό φως της Άνοιξης αντανακλά τη μαγεία της ηρωικής πόλης. Έχω επιλέξει συνειδητά ως βάση ένα από τα παλιά ξενοδοχεία στο λιμάνι, με μπαλκονάκι θεωρείο στο ολοζώντανο θεατρικό σκηνικό της προκυμαίας.  Το τέλος ενός εορταστικού τριημέρου δημιουργεί  -ελεγχόμενη πάντως- συμφόρηση στην αποβάθρα των αναχωρήσεων. Θαλάσσια ταξί, καταμαράν, δελφίνια και το πλοίο της γραμμής παραλαμβάνουν μαζικά τους εκδρομείς και αφήνουν στους εναπο-μείναντες την γλυκιά ικανοποίηση ότι θα απολαύσουν το νησί καλύτερα.