…Τον είχα ψήσει από προχτές, να μας πετάξει ως τη Ρω, να προσκυνήσω το χώμα της και να σκύψω λιγάκι στη μνήμη εκείνης της πολύπαθης γερόντισσας, που το φύλαγε με νύχια και με δόντια, ως τ’ άγρια γεράματα, μονάχη κι απροστάτευτη, δεκαετίες πολλές ίσαμε το 
θάνατό της.