Παραμονές της Παναγίας καθώς είναι, στην μικρή αποβάθρα επικρατεί πρωτοφανής συνωστισμός, το νησί Τρίκερι έγινε πια διάσημο. Η λάντζα του Κώστα πλησιάζει. Πηδάμε μέσα και σε πέντε λεπτά αράζουμε στο λιμανάκι του Αη-Γιάννη. Κότερα, ταχύπλοα, τουρίστες, νιώθω πως είμαι σε μαρίνα της Κυανής Ακτής κι όχι στον ήρεμο Αη-Γιάννη που γνώρισα παλιά. Ωστόσο, είναι τόσο ευ- χάριστο να ξαναβρισκόμαστε με φίλους. Καφεδάκι στου Κώστα, τσιπουράκι στου Νίκου του Τρίμη, παγωμένο νερό, σκιά και δροσούλα κάτω από τον τεράστιο ευκάλυπτο.
-Που πάτε βρε παιδιά στις ερημιές; αναρωτιέται ο φίλος μας ο Τρίμης. Μήπως θα πρέπει να το σκεφτείτε ακόμη μια φορά;