Είναι ξημερώματα Σαββάτου, αρχές του Απρίλη, που πετάω για τη Ρόδο. Σκοπός μου να βρω και να φωτογραφίσω μερικές από τις σπάνιες ορχιδέες του νησιού. Το νοικιασμένο αυτοκίνητο που με περιμένει στο αεροδρόμιο δεν μοιάζει και τόσο κατάλληλο για τους χωματόδρομους που σκοπεύω να διασχίσω αλλά τα τζιπ ήταν όλα νοικιασμένα σε ξένους που κατακλύζουν αυτή την εποχή το νησί, για τον ίδιο σκοπό. 
Κατευθύνομαι νότια όπου τα βιβλία αναφέρουν την ύπαρξη της σπάνιας Ophrys regis-ferdinandii. Αυτή η ορχιδέα με το λαμπερό μπλε χρώμα υπάρχει μόνο στα νησιά του Νοτιοανατολικού Αιγαίου (Ρόδος, Σύμη, Τήλος, Σάμος, Χίος) και στην απέναντι ακτή της Τουρκίας (Κουσάντασι, Χερσόνησος Τσεσμέ). Από το “Γεννάδι” στρίβω αριστερά για την παραλία “Πλημύρι” όπου οι τριγύρω λόφοι θεωρούνται ο καλύτερός τους βιότοπος. Ο δρόμος οδηγεί σύντομα στη θάλασσα. Ξεκίνησα ανεβαίνοντας τον πρώτο λόφο που είδα δίπλα σε καμιά δεκαριά παρκαρισμένα αυτοκίνητα, μαζί με ένα ζευγάρι που έμοιαζαν ξένοι, που κι αυτοί κρατώντας ένα βιβλίο και μια φωτογραφική μηχανή βάλθηκαν αμέσως να ψάχνουν ανάμεσα στους θάμνους, προφανώς για ορχιδέες. 
Σύντομα απογοητεύτηκα καθώς δεν έβλεπα τίποτα από αυτό που αναζητούσα. Από την κορυφή του λόφου διέκρινα πέντε-έξι ακόμη παρέες ορχιδεόφιλων να χτενίζουν την γύρω περιοχή. Πού και πού έβλεπα τις παρέες να πλησιάζουν μεταξύ τους και να γονατίζουν όλοι μαζί μπροστά σε κάποιο εύρημα.