Όταν βλέπεις από το λόφο του Φρουρίου τις τελευταίες ακτίνες του ηλίου να πέφτουν πάνω στο βιομηχανικό συγκρότημα του “Μύλου του Παππά” με φόντο τον χιονισμένο 1/4λυμπο και τον Κίσσαβο αντικρίζεις μια πολύ μεγάλη δημιουργία του παρελθόντος με εικαστικές διαστάσεις…
Φαντάζεσαι τον Βιομήχανο εκείνο, τον άνθρωπο που έχει εκλείψει στις μέρες μας… Τον τύπο του αστού εμφορούμενο από ανθρωπιστικά ιδεώδη σμι-λεμένου από βαθιά μόρφωση που τόκιζε στο μέλλον.
Στην κατηγορία του αστικού βιομηχανικού ουμανισμού τοποθετείται ο Μύλος έργο προικισμένων με ταλέντο αρχιτεκτόνων και μηχανικών στις αρχές της δεκαετίας του ΄20.
Ο Μύλος του Παππά  εγκαινιάστηκε το 1927, και αφού για δεκαετίες το σιτάρι του Θεσσαλικού κάμπου, της γης του Μ. Καραγάτση έγινε ψωμί, έσβησε για να ανοίξει ένα άλλο κεφάλαιο στον Πολιτισμό της πόλης.