Σαν όλα τα θαυμαστά της Φύσης έχει και η Χιώτικη μαστίχα τη μικρή δική της μυθολογία μια και πουθενά αλλού στον κόσμο ο θάμνος τούτος, ο σκίνος με το βαθυπράσινο φύλλωμα και τον βασανισμένο κορμό, δεν δίνει το ευλογημένο “δάκρυ” του. Υπάρχουν σκίνοι και σ’ άλλα μέρη. (Κρήτη, Μήλο, Αμοργό, Κύπρο και άλλες ευρωπαϊκές, ασια-τικές και αφρικανικές χώρες). Το “δάκρυ” τους είναι μαύρο και δίχως γεύση ή απλά και μόνο χύνουν ένα πηχτό υγρό, που τίποτα δεν θυμίζει το κρυσταλλένιο Χιώτικο μαστίχι, που η μυρωδιά και η γεύση του αρωματίζουν το στόμα αλλά και το χώρο, όταν το δεύτερης ποιότητας μαστίχι, καίγεται σαν θυμίαμα.
 Ν. Γιαλούρη, “Τα χωριά της Μαστίχας”