Η Κάλυμνος που ονομάστηκε “Το νησί των σφουγγαράδων”, έχει οικοδομήσει τον λαϊκό πολιτισμό της επάνω του. Είναι ένας επάγγελμα που το νησί πλήρωσε με εκατόμβες παράλυτων και νεκρών παλικαριών. Σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου η επιβίωση δεν κερδήθηκε με πιο επικίνδυνο τρόπο. Μέχρι και το 1870 οι σφουγγαράδες βουτούσαν βαστώντας στα χέρια την “σκανταλόπετρα” (μια ελλειψοειδή πέτρα 13 περίπου κιλών), έφθαναν στο βυθό και μάζευαν όσα σγουγγάρια προλάβαιναν. Όταν σωνότανε η ανάσα τους, κάνανε σήμα στη βάρκα με ένα σχοινί που είχαν δεμένο επάνω τους και από κει δυο άνδρες τραβώντας το γρήγορα, τους έφερναν στην επιφάνεια. Μερικοί κατάφερναν να μείνουν κάτω έως και 3 λεπτά ψαρεύοντας σε βάθη που ξεπερνούσαν τα 70 μέτρα.!
Φαίνεται απίστευτο και όμως είναι αληθινό.
)
