Παρόλες τις εξερευνήσεις των γνωστών σπηλαίων και τις ανακαλύψεις νέων, εξακολουθούσε να υπάρχει στην περιοχή ένα σπήλαιο ανεξερεύνητο, ένα σπήλαιο – θρύλος: η “Τρύπα του Βοριά”. Τα μόνα γνωστά στοιχεία που είχαμε γι’ αυτό ήταν η θέση και η είσοδός του, ένα άνοιγμα σε σκληρό πέτρωμα, με κατακόρυφη διεύθυνση και διαστάσεις που δεν ξεπερνούσαν τα 35Χ40 εκατοστά. Μόλις το 1991 αντίκρισαν για πρώτη φορά οι κάτοικοι της περιοχής κάποιες φωτογραφίες από την Τρύπα του Βοριά. Η τιμή της αρχικής  φωτογράφησης και εξερεύνησης ανήκει στην Ιταλική Σπηλαιολογική Ομάδα SPARVIERE, που με αρχηγό τον Φελίτσε Λα Ρόκκα φιλοξε-νήθηκε τα Χριστούγεννα του 1990 στους Μολάους. Οικοδεσπότης ήταν ο Γιώργος Σταματάκος, Μολαϊτης και φοιτητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι. Οι ερασιτέχνες σπηλαιολόγοι Ιταλοί φοιτητές διαφόρων ειδικοτήτων, επισκέφθηκαν πολλά σπήλαια στην περιοχή αλλά επικέντρωσαν την προσοχή τους στην Τρύπα του Βοριά. Ένας – ένας διείσδυσαν στο μικρό άνοιγμα και εξαφανίσθηκαν στο βάραθρο. Όταν κάποτε επέστρεψαν ήταν μαγεμένοι, δεν μπορούσαν να πιστέψουν, ότι αυτή η ασήμαντη τρύπα έκρυβε στα βάθη της τόση απαράμιλλη ομορφιά. 
Τα χρόνια περνούν, οι κάτοικοι της περιοχής απομένουν να θαυμάζουν τις φωτογραφίες των Ιταλών και να θυμούνται τις περιγραφές τους. Η Τρύπα του Βοριά παραμένει ανεξερεύνητη, περνάει σχεδόν στη σφαίρα του θρύλου. Ως τον Ιούλιο του 1998, που η Εφορεία Παλαιο-ανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας χορηγεί την σχετική άδεια για την εξερεύνησή του. Ήταν μια μέρα σημαντική, που όλοι περιμέναμε. Έτσι στις 4 Ιουλίου του 1998, ήταν μεγάλη τιμή για μένα, εκπροσωπώντας τον ΣΠΕΛΕΟ, να έχω την ευθύνη της πρώτης Ελληνικής σπηλαιολογικής αποστολής στην “Τρύπα του Βοριά”.