Ψαροκάικο παλιό, που οι ανάγκες του τουρισμού το μετέτρεψαν σε επιβατικό. Μαζί με τους επιβάτες, οικοδομικά υλικά κάθε είδους: καδρόνια, σίδερα, τσιμέντα, μπετονιέρα και διάφορα ζωντανά, κότες και κατσίκια. Πολύωρο το ταξίδι καιαργό, φωνακλάδικο ξεφόρτωμα στο λιμάνι της “Καραβέ”, στοίβιασμα στο παμπάλαιο πράσινο λεωφορείο, σκόνη πολλή σε καθίσματα και σε δρόμο. Μερικά λεπτά μετά άφιξη στον παραθαλάσσιο οικισμό του Σαρακήνικου, ταβερνεία και μπαράκια, ενοικιαζόμενα παραπήγματα, τουαλέτα κοινόχρηστη, μία για δέκα καλύβες, ορισμένες ώρες κάθε μέρα. Αλλά και φύση απίθανη, παραλίες εξωτικές και στιγμές συντροφικές. Είναι η Γαύδος του 1998, με τον ερειπωμένο Φάρο του Νότου ψηλά, πάνω απ’ τον γκρεμό.

—
Το pdf αρχείο του άρθρου αυτού έχει σκαναριστεί σε υψηλή ανάλυση, αυτούσιο, από την έντυπη έκδοση του τεύχους.