Τι γνωρίζουμε για τον Περίπατο; Όχι πολλά, αλλά σίγουρα το πιο ουσιαστικό, το μήκος του δηλαδή. Το 1862 ο Γερμανός αρχαιολόγος Karl Boetticher εντόπισε μια επιγραφή λαξευμένη στο βράχο που προεξέχει λίγα μέτρα ανατολικά του ιερού που ήταν αφιερωμένο στην Αφροδίτη και τον Έρωτα, στη βόρεια κλιτύ του βράχου της Ακρόπολης. Η επιγραφή που χρονολογήθηκε στον 4ο αι. π.Χ. ανέφερε: “Περιπάτου Περίοδος 5 στάδια. 18 πόδες”. Πολύ σημαντικό στοιχείο αυτό. Να γνωρίζουμε δηλαδή επακριβώς το μήκος της ατρα-πού που περιέβαλλε, κατά πάσαν πιθανότητα από τα προϊστορικά χρόνια, τη ρίζα του πιο φημισμένου λόφου που είναι ταυτισμένος με τις πιο αγνές και ταυτοχρόνως τις πιο δυσκολοεφάρμοστες πολιτειακές αρχές, την ελευθερία, την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ισότητα, την αξιοκρατία, την ισηγορία. 
Χίλια εκατό μέτρα διανύονται άκοπα και σχεδόν χωρίς να το καταλάβει κανείς, ειδικά όταν έχει ενδιαφέρουσα παρέα κι ενδιαφέρον αντικείμενο συζήτησης. Φαίνεται λοιπόν πως οι αρχαίοι Αθηναίοι απολάμβαναν σχεδόν καθημερινά τον περίπατό τους υπό το φως του ήλιου στη νότια κλιτύ και υπό σκιάν στη βόρεια. Οι σύγχρονοι Αθηναίοι δεν είχαν μέχρι τώρα την “ευτυχία”, την καλή τύχη δηλαδή, να γίνουν κοινωνοί αυτής της ψυχικής ευφορίας και της ευεργετικής ενέργειας που προσφέρει ο περίπατος περιμετρικά της Ακροπόλεως. Θα τον έχουν όμως σύντομα, καθώς στο πρόγραμμα της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας έχει ενταχθεί και η Συνολική Ανάδειξη της Βόρειας και της Νότιας Κλιτύος Ακροπόλεως που σημαίνει “αναβίωση των αρχαίων διαδρομών και ιδίως του Περιπάτου”.